skip to Main Content
Architecture, urban planning and research in, on and next to water
+31 70 39 44 234     info@waterstudio.nl

Drijvende eilanden in Tongelreep Eindhoven om waterkwaliteit te verbeteren

Sinds vorige week liggen er vijf pontons in de Tongelreep in Eindhoven. Deze drijvende eilanden moeten een schuilplaats vormen voor vissen en onderwaterinsecten. Een grotere diversiteit aan onderwaterleven draagt bij aan de verbetering van de waterkwaliteit van de Tongelreep en uiteindelijk de Dommel.

Proef

De drijvende pontons liggen in de Tongelreep bij het prehistorisch dorp in Eindhoven. Ze blijven als proef maximaal twee jaar in het water liggen. Onderaan de pontons zitten lamellen van verschillende materialen; wilgentenen, betonstaal, bamboe en kokosmat. Deze lamellen bieden een schuilplaats, een habitat voor het onderwaterleven. De bovenkant van de drijvende blokken is beplant met bloemen en planten. De drijvende constructie komt ongeveer zestig centimeter boven het water uit.

Monitoren

Met behulp van een onderwatercamera onder de constructie en monstername met de boot monitort Waterschap De Dommel de proef. Door dit frequent te doen, wordt duidelijk welke vissen en onderwaterinsecten op welk materiaal gaan vestigen. Door op een andere plek in het water een referentiemonster te nemen, kunnen we zien of de onderwaterconstructies ook daadwerkelijk andere soorten aantrekken.

Leefruimte onder water compenseren

Er wordt steeds meer gebouwd op water; steigers, woningen, zelfs hele wijken. Hierdoor verdwijnt er leefruimte voor onderwaterleven. Het idee van de drijvende eilanden komt van Blue Habitats in samen werking met Waterstudio. Met een duurzame constructie onder water willen zij het verlies aan leefruimte compenseren.

Waterschap De Dommel wil het creëren van onderwater habitats inzetten waar natuurlijk habitat ontbreekt. Vissen gebruiken natuurlijke materialen om onder te schuilen en hun eieren op af te zetten. Met name in een stedelijke omgeving zonder natuurlijk vriendelijke oevers en zonder ruimte voor takken, wortels of omgevallen bomen kunnen de drijvende eilanden uitkomst bieden.

Click here for the pdf

Click here for the website

Architects look to floating cities as sea levels rise

By Edwin Heathcote
Financial Times
2019.june.5

Some argue that waterborne homes — and stadiums — could be a response to climate concerns

New York, London, Shanghai, Jakarta, Manila, Houston, Miami, Rio de Janeiro — all these cities and more are threatened by potential rises in sea level from climate change. Without dramatic action, in a century or less some of the world’s most expensive real estate could be under water. So it is unsurprising that architects and engineers are looking seriously at a future of floating cities. As often with water engineering, the Dutch are at the forefront. Living in a country which owes its existence to the struggle to find equilibrium with the sea, they are the pioneers of a small but increasingly important-looking architectural future. A short tram ride from central Amsterdam is IJburg, a well-planned suburb of decent housing and wide roads built on reclaimed land. At its edges the streets dissolve into jetties and houses sit on the water. One of the first large floating suburbs, it is an enticing vision of water living, with houses on concrete rafts and ducks swimming between. These are well-designed and built homes for city workers priced out of the centre of a city affected by gentrification, tourism and Airbnb-style rentals. Some houses are minimally modernist, others quirkily eccentric. Some look like suburban cottages on water, others like streamlined nautical hybrids, ready to sail away. One neighbourhood, Steigereiland, was built by architects Marlies Rohmer, an elegant Bauhaus dream of white walls, flat roofs, steel and glass. Could this be the future? Architect Koen Olthuis (“the Floating Dutchman”) has been at the forefront of floating design. “We love the water in Holland and we need to learn to see it as a tool,” he says. “I’ve seen floating architecture go from freak architecture to a real proposition. A hundred years ago the invention of the elevator allowed us to build vertically; now we need to understand water as an extra dimension for cities.” Mr Olthuis, whose Waterstudio practice has designed and built more than 200 floating buildings and who has plans for everything from entire cities to a football stadium, calls the floating metropolis a “blue city” and sees a four-stage process in its development. “They start in the city,” he says, “on the waterfront, where there is an established real estate market. Then they go into the sea but are still connected to the land via their energy and sewerage et cetera — which is an alternative to expensive land reclamation. The third phase is going into the sea, 1km into the water, but still connected, and the fourth is the self-supporting city in the sea with all its energy generated in the ocean.” What is the point of that? “I don’t know,” he laughs, “but rich people love the idea — an unregulated haven!” “We have 2bn people threatened by floods, these problems are in the cities right now.” Is this really a realistic solution to problems of urban overcrowding and resilience? “The big guys [the ‘starchitects’] are now showing idealistic cities in the ocean.” These are fantasies, he says, “but we have to group together as architects to make realistic proposals”. Mr Olthuis also worked on the Arkup, a “liveable yacht” launched last year in Miami. A luxury house with hydraulic legs which can be lowered to the seabed, it has solar power, desalination and a motor. He is also working on structures for the world’s slums, building a mobile platform in Bangladesh which uses waste plastic bottles for buoyancy. These will house toilets, internet stations, communal kitchens and other facilities. Floating architecture’s recent history has not all been plain sailing. Nigerian architect Kunlé Adeyemi designed the Makoko floating school for a Lagos slum. It looked like the perfect project — worthy, elegant and innovative — but it was destroyed by a storm. The idea of a mobile floating architecture is among the more promising futures. Mr Olthuis has even designed a sports stadium. “A football stadium could be leased by a city,” he says. “Why spend all that money? Rent it, like a car.” Architect Alex de Rijke also raises flexibility. “Cities have master plans but plans change and one of their failures is their inability to adapt,” he says. “A floating city could be endlessly reconfigured.” His practice dRMM’s plans for a “Floatopolis” in London’s Docklands show a city of multistorey structures. It went from research project to possible commission but was not built. “The world’s cities are full of post-industrial waterfronts,” Mr de Rijke says. “We were looking at how you create a community, with schools, shops and most importantly density. “We have overpriced land in London, a restrictive planning system and the paradox of a low-density city.” The floating city idea, says Mr de Rijke, goes in a cycle of fashion, “like the tide coming in and going out”. It is a relatively expensive way to build, with prefabricated concrete rafts and high-specification components. But in big cities or densely populated countries such as the Netherlands or UK, where land is expensive, it can be an economical solution. As the technologies become more mainstream, costs will fall. Of course, city centre waterways are a finite resource — but they may be becoming much less finite soon. The tide is coming in.

 

Click here for the pdf

Click here for the source website

Amsterdam pioniert met duurzaam drijvende woonwijk

By Joyce Boverhuis
EenVandaag
July.01.2019

 

Dit jaar krijgt Amsterdam de meest duurzame drijvende woonwijk van Europa met de naam ‘Schoonschip’. Bouwen op het water is volgens deskundige Koen Olthuis een uitkomst.

Koen Olthuis is architect en eigenaar van Waterstudio.nl. Voor hem is bouwen op water bijna een religie. Hij gelooft in ‘the rise of the blue city’. Tokyo, Miami, Jakarta, Olthuis reist de wereld rond om steden te voorzien van advies over bouwen op water. Zijn motto: ‘Green is good, blue is better’.

Niet vechten tegen water

Olthuis: “Met de stijgende zeespiegel is het voor sommige steden veel veiliger om te bouwen op water. Daarnaast kan het water gebruikt worden voor duurzame verkoeling en verwarming.” Olthuis wijst ook op het gebrek aan bouwgrond in Nederland. “Er moeten jaarlijks honderdduizenden woningen bijkomen om de krapte op de woningmarkt op te vangen. In de stad is op land geen ruimte meer, dan moeten we toch gebruik maken van water?”

Olthuis verbaast zich erover dat we in Nederland zoveel energie steken in het wegpompen van water, terwijl we er ook óp kunnen wonen. “Bouwen op water heeft enorm veel voordelen. Huizen op water zijn verplaatsbaar, mee te draaien met de zon, aanpasbaar aan het seizoen. We vechten in Nederland tégen het water, maar waarom maken we er niet meer gebruik van?”

Milieubewuste verwarming

Remco de Boer is expert op het gebied van energietransitie. Hij zegt dat we ons in Nederland niet meteen zorgen hoeven te maken over overstroming door een stijgende zeespiegel. “We zijn een rijk land en kunnen ons wapenen, bijvoorbeeld door de bouw van nieuwe Deltawerken.”

Voor de veiligheid hoeven we wat De Boer betreft in Nederland niet uit te wijken naar bouwen op water. “Dat is natuurlijk anders in landen als Bangladesh.” De Boer ziet net zoals Olthuis wel dat water gebruikt kan worden voor een milieubewuste verwarming. Al hoeft het huis daarbij niet per se óp het water te staan.

Makkelijker vergunning krijgen

Aan enkele gezinnen die komen te wonen in de drijvende woonwijk ‘Schoonschip‘ in Amsterdam gaf Olthuis advies. Hij vindt het een prachtig project, maar heeft meteen ook wat geleerd over hoe bouwen op water beter kan in Nederland.

De locatie van de drijvende woonwijk ‘Schoonschip’

“Bouwen op water heeft drie voorwaarden. Je moet een plek hebben, de techniek in huis hebben – dat hebben we in Nederland zeker – en ook vergunningen kunnen krijgen. Wat dat laatste betreft is het in Nederland ontzettend lastig. Ik kan wel zeggen dat we daarin in Nederland zelfs achterlopen. Als we de trend van bouwen op water in Nederland een impuls willen geven moet dat echt makkelijker worden.”

Click here for the website

Click here for the pdf

Una casita que navega por el mar

By Ana Ramirez
Arquitecture Vivienda
Photo Credits: Craig Denis

Técnicamente ARKUP es un barco. En la práctica, una villa flotante de lujo impulsada por energía eléctrica para fondear y vivir donde le plazca. Con un coste de casi cinco millones de euros y un revolucionario sistema para hacerla estable, podría ser una alternativa en ciudades costeras y “resorts”.

 

Figura en los anales cinematográficos como uno de los mayores fiascos de taquilla. Waterworld, la película del mutante Kevin Costner cuyo presupuesto inicial casi se triplicó (cosas de rodar en el medio acuático), se basaba en un escenario donde el agua había conquistado este planeta llamado Tierra. Con los científicos alertando de la acelerada subida del nivel del mar (unos 7,5 centí- metros entre 1993 y 2017, con previsiones de que para 2100 ronde los 65 cm), quizá la próxima vez que se la encuentre en la cartelera televisiva la vea con otros ojos, y puede que también se acuerde de esta casa
flotante, que es muy real, nada de set de rodaje, por mucho que el decorado sea Miami. Allí, atracada podría decirse, está Arkup, ejemplo de la nueva generación de arquitectura acuática, una casa, o un barco, o las dos cosas. “Está clasificado como una embarcación de recreo, así que legalmente es un barco, pero es habitable como casa”, aclara Nicolas Derouin, creador junto a su socio Arnaud Luguet del proyecto como una alternativa ante el exigente sueño de vivir junto al mar (espacio menguante y precio creciente), el riesgo de subida del nivel de las aguas y la flexibilidad (valor en alza en las sociedades acomodadas) de cambiar de dirección en este caso. Con experiencia en logística y en energías renovables respectivamente, y compartida amistad y pasión por la vida marina, este dúo de ingenieros inició hace tres años una travesía para la que buscaron a un curtido capitán, el acuarquitecto Koen Olthuis, del estudio Waterstudio, especializado en hacer habitables las aguas, algo de lo que saben en Holanda. En esencia, Arkup es la versión premium de la vida a bordo: una villa de 405 metros cuadrados (195 de ellos exteriores) con interiores de diseño, que navega con un motor eléctrico alimentado por energía solar para desplazarse por la costa (o el lago, o el río, o el puerto) y la primera con un sistema de estabilización importado de las plataformas petrolíferas. “Nuestros clientes pueden vivir en lugares únicos por un precio asequible comparado con una casa en tierra. Ofrecemos un sueño, una vida al estilo James Bond”, defiende entusiasta Derouin quien perfila el comprador de Arkup, cuyo precio parte de 4.850.000 euros: “Alto poder adquisitivo, preocupado por cuestiones medioambientales y en busca de una forma diferente de vivir, en conexión con la naturaleza”.

A PRUEBA DE MAREO. Más allá del precio, cualquiera vería la seguridad y la estabilidad como pegas. Los creadores solventan ambas con un sistema único extraído de las plataformas petrolíferas. “La casa está construida sobre una barcaza plana de acero y cuatro zancos hidráulicos independientes que descienden y se anclan al fondo marino para elevar las 300 toneladas sobre el agua”. Esta solución de ingeniería, que requiere aguas poco profundas (máximo
de 7,62 metros de profundidad), es la que garantiza que se pueda hacer vida normal, sin movimiento ni riesgo de mareo, y ofrece seguridad en caso de oleaje, viento, mareas… Como es lógico en una embarcación construida en Miami (en concreto en el astillero RMK Merrill-Stevens) está diseñada para resistir a huracanes de hasta categoría 4. Los mencionados pilares “se retraen durante la navegación”, explica Derouin que, en función de las condiciones del mar y la climatología, estima en cuatro horas la autonomía de la embarcación. “Los paneles solares producen la energía que se almacena en baterías de ion litio. Un transformador la convierte y suministra potencia para la casa y para la propulsión. La solar es el futuro de las fuentes de energía y los transportes y un elemento clave para nosotros, ya que queríamos que la casa fuera autosuficiente, por eso tiene un sistema para recoger agua de lluvia. La propulsión eléctrica genera cero ruido, vibración, humo y fugas. Respeta la vida marina”, argumenta el CEO de Arkup. Teniendo en cuenta que no está pensada para navegar en mar abierto y con una velocidad máxima de siete nudos, hipotéticamente podría vivir desconectado de tierra. “Podrías navegar cada día a lo largo de la costa y alcanzar Cancún desde Miami”, ejemplifica como travesía. Por el momento hay una única unidad construida (se tarda un año en completar su fabricación),
la que se halla varada en Miami y que fue presentada en sociedad durante el Yacht Show celebrado allí en febrero, decorada por el estudio brasileño Artefacto. A la espera de comprador, en unas semanas estará disponible para alquilar, desde 5.300 euros por noche. “Es condición sine qua non para el cliente probar el producto antes de comprarlo, porque es algo nuevo y tiene que entender el estilo de la propuesta y cómo usarlo. Pero probarlo es quererlo”, avisa Derouin. Pese a que todo lo que rodea Arkup huele a Miami way of life, el proyecto tiene raíces europeas. Ambossocios, Derouin y Luguet son franceses (nacidos en 1976 y 1975 respectivamente). “Viendo el impacto de la subida de nivel del mar en Miami y con orígenes holandeses, a Arnaud se le ocurrió desarrollar una casa flotante y sostenible. Me contó su idea a mi regreso de un viaje alrededor del mundo y enseguida nos embarcamos en el proyecto”, cuenta Derouin. Para hacerlo realidad llamaron a la puerta de Waterstudio, la oficina de Koen Olthuis, referente en arquitectura sobre H2O. “Nueva York, Tokio, Shanghai…, son ciudades donde falta espacio y tienen problemas con el nivel del mar. Esta nueva generación de casas flotantes es la solución para expandir la ciudad abrazando el mar”, argumenta Olthuis, quien el único obstáculo que ve son las regulaciones. “Arkup es como un camaleón: puede ser una embarcación, puede ser una casa. Es muy cara, pero es la primera y hemos aprendido mucho. Lo próximo podrían ser bloques flotantes de apartamentos más pequeños y asequibles”. Con una segunda unidad en desarrollo, Derouin apunta a un potencial mercado inmobiliario: el de las comunidades flotantes y los eco-resort. “Todos sabemos que esas villas de cinco estrellas sobre el agua en Maldivas y Bora-Bora se hundirán algún día. Tienen que repensar el modelo, nuestro diseño puede navegar, ¡y sus villas no! Generamos nuestra propia electricidad y agua, compactamos la basura… Es eléctrico, no interfiere en la vida marina. Y si se acerca una tormenta, el dueño puede llevarlo hasta una zona protegida. Es una ventaja en términos de seguridad”, defiende. Como constructores, están
abiertos a satisfacer al propietario y navegante para construir la casa flotante de sus sueños. “El cielo es el límite, es una cuestión de tiempo y dinero. Por eso
vamos a hacer Arkup más asequible en el futuro. Uno de nuestros objetivos es construir una versión tiny como respuesta a la crisis de alojamiento en las ciudades costeras de todo el mundo”.

Click here to view the article in pdf

Deze peperdure villa is ook veilig als de zeespiegel meters stijgt

By AD
Photocredits: AFP
May.31.2019


MOOIE HUIZEN

Regelmatig speuren we over de grens naar huizen die ons verbazen of inspireren. Waarschijnlijk te duur om zelf ooit in te kunnen wonen. Toch zullen veel Nederlanders op den duur moeten overstappen naar een drijvend huis, als de zeespiegel meters blijft stijgen door de opwarming van de aarde. Wat dacht je dan van deze drijvende villa in Miami.

De voorspelde stijging van het zeeniveau bracht het Nederlandse bedrijf Waterstudio op het idee om drijvende luxevilla’s voor de superrijken te bouwen. In Miami stelden ze hun eerste model voor: een woning met een bewoonbare oppervlakte van 404 m², bestand tegen windstoten tot 250 km/u.

De villa op het water beschikt over vier slaap- en badkamers en is CO2-neutraal. Het dak ligt vol met zonnepanelen. Met een prijskaartje van 6 miljoen dollar – inclusief de inrichting – is deze waterparel enkel voor de happy few, al wil Arkup in de toekomst ook ‘goedkopere’ drijvende huizen bouwen. Tot dat moment houden wij onze voetjes op het droge.

 

Click here for the pdf

Click here for the source website

Dit is de villa van de superrijken als straks het zeeniveau stijgt

By Björn Cocquyt
HLN
May.29.2019

We zullen wellicht nooit het geld hebben om er zelf in te wonen, maar kijken naar en dromen van een geweldig huis doen we allemaal graag. Daarom tonen we elke woensdag een waanzinnige woning. Deze week is dat een drijvend huis in Miami.

De voorspelde stijging van het zeeniveau door de klimaatopwarming bracht Arkup op het idee om drijvende luxevilla’s voor de superrijken te bouwen. In Miami stelden ze hun eerste model voor: een woning met een bewoonbare oppervlakte van 404 m², bestand tegen windstoten tot 250 km/u.

Voor het ontwerp klopten de Amerikanen aan bij onze noorderburen van Waterstudio. De villa op het water beschikt over vier slaap- en badkamers en is CO2-neutraal. Het dak ligt vol met zonnepanelen. Met een prijskaartje van 6 miljoen dollar – inclusief de inrichting – is dit huistype enkel voor de happy few, al wil Arkup in de toekomst ook ‘goedkopere’ drijvende huizen bouwen. Tot dan houden wij onze voetjes op het droge.

Click here for the pdf

Click here for the source website

Built on water: Floating Houses

By Ambista
May.17.2019

Architects from New York to Shanghai are increasingly being confronted with the same problem: Too little space for too many people. The challenge of developing new habitable spaces within the city is not easy. Many architects, contractors and urban planners are tackling this situation with floating architecture.

The architects of Waterstudio.NL not only design floating houses in the luxury segment in the IJburg district of Amsterdam but also in the rest of the world. © Koen Olthuis – Waterstudio.NL

New living space on the water

Whether it’s Asia, the US or Europe, living space is becoming an important resource in the major cities of the world. Most cities have little room to grow in the central urban area and increasing rents are symptomatic of this crisis. Metropolitan regions in the immediate vicinity of water are trying to develop new living spaces with floating houses in response to the housing shortage.

Floating houses take care of two problems at once: They meet the demand for living space in large cities and also serve as flood protection. Coastal cities in particular are extremely affected by climate change and the resulting rise in sea level. They are therefore looking for new strategies to cope with the water and turn the disadvantage into an advantage.

Floating houses in Amsterdam

It is no wonder that the Netherlands is considered a pioneer when it comes to floating houses. Around a quarter of the country lies below sea level. For the Dutch, water has long been an important element of urban planning. Amsterdam is a major European city known worldwide for the many houseboats that create additional living space in the canals.

However, not only do the residents of Amsterdam live on the water in the city centre but also in the eastern part of the city. The new IJburg district was created here on artificially raised sand islands. In the first construction phase, a total of 18,000 apartments with living space for 45,000 people were created. The Waterbuurt district in the western section of IJburg was also planned at the same time – the Floating Houses IJburg project by Amsterdam-based Marlies Rohmer Architects & Urbanists.

Lacking a firm subsoil, the neighbourhood functions primarily with bridges and jetties, which provide access to the residences. Gardens are not allowed, but living close to the water makes up for it. A lock ensures that the inland sea on which the houses float is separated from the IJMeer. This prevents the apartments from drifting out to sea. The project was completed in 2011 and included both social housing and condos.

Architecturally, however, IJburg is still a long way from being fully developed. To the east, the “Water District” continues to grow. By 2020, the Dutch architectural firm Waterstudio.NL wants to complete around 380 additional apartments, offices, floating gardens and a restaurant. Everything is possible for the architects – from a bungalow to a three-storey residential building.

Amphibious houses on the Thames

Other countries, such as Great Britain, are also discovering water as additional living space. This is how the amphibious houses near Marlow on the Thames in Buckinghamshire came to be. The homes were designed by Baca Architects in London. When the tide is low, the house rests on the ground like a conventional building and can also float in the event of flooding.

This is made possible by a kind of dry dock made of reinforced concrete, which serves as the base of the house. As the floodwaters fill the trough, the house is buoyed up to the surface of the water. An anchoring system keeps it in position and buoyancy is ensured by air chambers under the floor.

Living on the water: The future is now

In Hong Kong and Macau, people have been living on the water for a long time – in jungle settlements consisting of old sailboats that have fallen into disuse. In the US, water communities also have a long tradition. Seattle has one of the largest collections of floating houses in Portage Bay and Lake Union. And Germans are also finding life on the water more and more attractive.

In Hamburg, for example, additional moorings for houseboats and floating houses are being built. The idea of floating architecture is no longer a vision of the future, it is a reality. People learn to live with water and use it for urban development. And not only in Europe or Asia, but throughout the entire world.

Click here for the source website

Click here for the pdf

Bâtir contre vents et marées

By Formes
May.10.2018

 

Bâtir contre vents et maréesSource : Waterstudio

Avec la menace d’une éventuelle montée des eaux, les Pays-Bas voient apparaître un nouveau concept de maisons flottantes. Et bientôt, c’est des villes entières qui émergeront des flots.

Le visiteur qui découvre les Pays-Bas ne se doute pas toujours que le sol qu’il foule est en bonne partie l’œuvre de l’homme. Le Néerlandais, lui, ne l’oublie pas. Car il sait que les Pays-Bas sont un petit pays de 41 528 km2, dont environ 7 745 km2 sont occupés par des fleuves, des lacs, des étangs, des fossés et des canaux. Aussi, dès le Moyen Âge les Néerlandais ont entrepris de transformer leur paysage, disputant à l’eau chaque parcelle de leur territoire. D’abord en asséchant des lacs et des marais, puis en construisant des digues et des barrages de retenue sur la mer du Nord.

Terres en dérive

Ces terres artificielles, aussi appelées polders, se sont multipliées. Si bien qu’aujourd’hui, près du tiers des terres se trouve au-dessous du niveau de la mer. Le point culminant des Pays-Bas se situe d’ailleurs à 323 mètres alors que son point le plus bas est à 6,70 mètres sous le niveau de la mer. C’est dire. Et le bras de fer engagé avec la mer est loin d’être terminé. Avec les changements climatiques qui s’annoncent, on prévoit une augmentation de 25 % des précipitations au cours des prochaines années. Une bonne partie du territoire néerlandais risque de se retrouver bientôt sous les flots. Et la pression urbaine ne cesse de s’accroître dans les zones inondables.

« Nos stations de pompage ultra-modernes fonctionnent déjà jour et nuit juste pour maintenir les polders au sec, souligne l’architecte et designer industriel Koen Olthuis, associé de Waterstudio.NL, un cabinet d’architecture qui œuvre uniquement dans la construction en zone inondable. Mais on commence à mesurer les effets du réchauffement planétaire. Maintenant, lorsqu’il pleut ou en période de crue, les pompes ne suffisent pas toujours. On doit alors entreposer l’eau pendant quelque temps ou élargir le lit des rivières. »

Aussi, pour diminuer la pression sur les villes, le gouvernement néerlandais publiait en septembre 2005 la liste de quinze zones dorénavant ouvertes à l’urbanisation, mais réservées à la construction amphibie. Puis, les autorités ont lancé un concours invitant ingénieurs, architectes et urbanistes à concevoir des projets urbains novateurs, comprenant des serres, des maisons, des usines, des parkings flottants. Une ville flottante de 12 000 bâtiments pourrait ainsi voir le jour près de Schiphol.

Une première mondiale qui confirmerait au pays son statut de chef de file en matière d’habitats aquatiques. « Ces points sont tous situés à l’embouchure de fleuves, là où l’eau, soumise aux courants et aux marées, est très dynamique, fait-il remarquer. Les solutions mises de l’avant doivent donc permettre aux bâtiments, mais aussi aux routes, de faire face à la fluctuation des eaux. »

Considérant qu’il valait mieux de chercher des solutions pour coexister avec l’eau, plutôt que de lutter contre, l’équipe de Waterstudio a récemment imaginé un projet de conversion et de réaménagement de polders existants. En d’autres termes, il s’agirait d’inonder de nouveau ces terres arrachées à la mer et aux plans d’eau douce. Par la suite, des villes flottantes, conçues pour un milieu dynamique, seraient ancrées aux infrastructures nouvellement immergées.

La maison amphibie Snel à Aalsmeer : Vue imprenable sur le fleuve. Source : Waterstudio

Un savoir-faire unique

Il faut dire que les Néerlandais n’en sont pas à leurs premières armes dans ce domaine. « Nous avons une longue expérience des maisons flottantes, rappelle-t-il. La technologie a donc beaucoup évolué depuis les premières maisons-bateaux. » Ces dernières sont d’ailleurs en voie d’être supplantées par les maisons flottantes. Suivant le principe de la bouée, ces structures peuvent s’élever avec la montée des eaux. Parfaitement adaptée aux zones maritimes, ce type de construction convient aussi aux canaux. Seuls les piliers et les amarres seront différents.

« Dans un canal d’Amsterdam, où la fluctuation du niveau de l’eau est quasi nulle sur une année, nous utilisons un système d’ancrage rigide, explique l’architecte. Sur les fleuves ou sur la mer, nous faisons plutôt appel à un système de pieux coulissants qui permet jusqu’à trois mètres de jeu toutes les douze heures. » Selon le degré de salinité de l’eau, les piliers coulissants seront fabriqués d’acier, de béton ou de bois. Toutefois, si le fond de l’eau est à plus de 20 mètres, le bâtiment sera plutôt amarré à un socle de béton solidement fixé à la digue. Il est ensuite relié aux services publics au moyen de conduits flexibles.

Ces maisons flottantes sont composées d’un caisson de béton et de polystyrène, dans des proportions variant en fonction de la flottabilité requise. D’une épaisseur minimale de 20 cm, cette coque composite assure aussi l’étanchéité de l’assemblage. Des fondations de huit mètres de profondeur et faisant 200 mètres de côté peuvent ainsi soutenir une structure atteignant jusqu’à 100 mètres de hauteur. La maison se complète d’une structure légère, souvent en bois, pouvant compter plusieurs étages.

Suivant l’emplacement et l’ampleur du projet, les maisons seront assemblées in situ ou en bateau-usine et remorquées jusqu’à leur point d’attache. « On dispose d’un réseau de transport comptant des milliers de kilomètres de cours d’eau et de canaux, aussi bien en profiter, poursuit-t-il. Si le remorquage n’est pas possible, on construit alors sur place. On peut aussi les livrer par transport routier, mais c’est plutôt rare. »

Click here for the pdf

Click here for the source website

Can a floating city really withstand a Cat 5 hurricane? Here are 5 questions for the company’s CEO

By John Roach
AccuWeather staff writer
May.6.2019

The United Nations Human Settlement Program (UN Habitat) recently announced its support for the idea of a self-sustaining floating city. Oceanix, the company behind the project known as Oceanix City, is convinced the ocean-based city would be a viable solution to the housing shortage problem and the concern over rising sea levels.

The proposed city would be home to roughly 10,000 people divided into groups of six villages that each would have six platforms holding about 300 people. The platforms would be anchored by Biorock, a material created by exposing underwater minerals to electrical currents.

The floating city also would be designed to withstand severe weather conditions, including floods, tsunamis and Category 5 hurricanes, according to the company.

AccuWeather spoke to Oceanix founder and CEO Marc Collins Chen to learn how planning for severe weather factors into his company’s plans. Below is an edited version of his one-on-one interview with AccuWeather.

AccuWeather: How have you tested whether a floating city could withstand such extreme weather?

Marc Collins Chen: Our approach is that it would be irresponsible to build any sort of new infrastructure without taking into account the new [weather] data that we have. Extreme weather is here; depending on whose data you read, either the storms are getting stronger or more frequent, one or the other. But we need to take it into consideration for the building code of these new infrastructures.

Our thinking around extreme weather is it’s here, it’s happening and it can’t just be business as usual. Think back about the house that survived [Hurricane Michael] in Mexico Beach. It was more expensive [to build], but if you think about it, if all of the houses there had been built to that [type of] code, how would it have been different?

Here’s how I see it in terms of survivability. If you look at the Saffir-Simpson [hurricane] wind scale, at Category 5, you’re very clearly facing catastrophic damage. But here’s the secondary issue: the power outages can literally last, well, look at Puerto Rico, that was 11 months. Why? Because power lines are outdoors, trees fall on them and you know what happens next. The other catastrophic thing after these weather events is obviously standing water. Think about Mozambique and what’s going to happen now. There are health hazards.

So you take all of that into account – and we’re working with the experts at the MIT Center for Ocean Engineering – and you ask, how are these floating cities going to fare in this sort of event? We’re looking at two things.

We’re looking obviously at saving lives and making sure there are shelters on these floating cities where people are completely safe from the wind…. What’s important is the safety and security of everybody onboard and I believe we have some thinking and solutions that we can at least make sure everybody is safe.

But then the day after, what’s really important is all of your systems. So that means you need your freshwater [systems] to be up and running, your electrical grid to still be up and your sewage treatment [working]– the last thing you want is for everybody to have a sewage problem.

So we’re approaching this from a design perspective… And that’s what our partnership with the United Nations is about – what are the best practices and what can we learn, and how do we future weatherproof these floating cities? That’s our objective.

This is science, so it works by iteration. You have to do the first one, try it out – now all of this gets tested first in 3D computer models, and in wind tunnels and in wave pools before it gets put out there. That’s our thinking.

AW: When preparing for catastrophes, you could use the Japanese nuclear power plant disaster as an example of a worst-case scenario on top of a worst-case scenario. Can you handle a Category 5 hurricane followed by a tidal wave as happened there? Are you planning for those type of events followed by another catastrophe?

MCC: They are. So again, I’m really happy about this partnership with MIT… I’ll tell you where our project is limiting; it does limit as to where these future floating cities will be positioned. We’re thinking about being close to major coastal megacities because, according to the UN, by 2050, nine out of 10 megacities will be coastal cities. A megacity is 10 million-plus. Those are the cities that today have the greatest need for affordable housing. Huge, huge demand for affordable housing. We’re going to [have a world population of] 9.7 billion in 2050.

Every mayor in every coastal city has someone who’s responsible for figuring out what to do in case of weather, in case of flooding, in case of sea level rises. Every city is thinking: What do I build next? Do I retreat? Do I just basically stop giving building permits for anything in the flood zone? Cities have responded by allowing land reclamation, which is really bad for the environment when you dump sand into the ocean and hope it holds. It makes things worse…

Where I’m from in French Polynesia, we have the understanding that nature will always beat us. So you work with it and not against it. You don’t try to build a wall to protect yourself from the ocean because it’s not going to work.

So it’s more about what does this future world look like? Extreme weather for me is not only the hurricanes and the sea level rise, but it is also flooding. There was a flood in 1931 in China where up to 4 million people died. There was disease and the lack of access to food and all of that …

I’m actually really eager to see in the next few years the development of sustainable floating cities, which means sustainable from energy, food, water, zero waste and all of this. But beyond just that, to see how these are going to fare in the face of this new weather. That’s critical and it’s central to everything we’re designing.

Click here for the source website

Click here for the pdf

Back To Top
×Close search
Search